Απόσταση: 115 km
Υψομετρικά: 1.750 m
Εκκίνηση-Τερματισμός: Ακράτα
‘Οριο χρόνου: 12h
Contributor: Χρήστος Παπαντριανταφύλλου, Giannis V.
Ο στόχος είναι η ποδηλατική σύνδεση των δύο υπέροχων λιμνών της περιοχής Τσιβλού και Δόξας. Η Δόξα αρκετά γνωστή στον ποδηλατόκοσμο, Η Τσιβλού λιγότερο.
Η πορεία μας ξεκινάει από τον Σιδηροδρομικό σταθμό της Ακράτας, με την ανηφόρα προς το ομώνυμο χωριό να ξεκινάει αμέσως.
Κάποια διψήφια ντουβαράκια είναι ευτυχώς μικρά και οι σχετικά ήπιες κλίσεις κυριαρχούν για το υπόλοιπο της πρώτης ανηφόρας των 18χμ. Ακολουθούμε την πορεία του Κράθι ποταμού, τα υψομετρικά ανεβαίνουν γρήγορα, και με αυτά και οι βαθμίδες ομορφιάς του πράσινου και του τοπίου. Η πρώτη στάση μας για νερό είναι στο 17ο περίπου χιλιόμετρο στο χωριό Βαλίμι. Ακολουθούν λίγα πάνω κάτω, και μετά απο 8 περίπου χιλιόμετρα και αρκετές στάσεις για φωτογραφίες, φτάνουμε στη διασταύρωση για την λίμνη Τσιβλού.
Κατεβαίνουμε μέχρι τη γέφυρα του Κράθι ποταμού που θα τον απολαύσουμε πλέον από κοντά, φωτό πάλι, και με λίγη υπομονή φτάνουμε στη λίμνη. Φωτό και πάλι. Ακολουθεί ο ήπιος χωμάτινος γύρος της λίμνης με λίγους επισκέπτες ευτυχώς, ανεφοδιασμός σε νερά, και φεύγουμε για Ζαρούχλα. Οποία έκπληξη, στα 5 μόλις χιλιόμετρα πέφτουμε πάνω στις βρύσες στο Αγρίδι, και στην φανταστική θέα που προσφέρει η μίνι πλατειουλα.
Φωτό και πάλι, αλλά και μνήμες – καθώς οι συγκεκριμένες βρύσες είναι το πρώτο κοντρόλ της SRE της Πελοποννήσου!!! Οι βουνοκορφές τριγύρω πολλές, με χαρακτηριστική του όρους Κράθι στο βάθος, Αυγό στα δεξιά, Κακόπορτα πιο πίσω, και ας με συγχωρεί όποια δεν αναφέρεται ονομαστικά. 8 ακόμη χιλιομετράκια μέχρι την δημοφιλή και όμορφη Ζαρούχλα, στο 1000 υψόμετρο ακριβώς, και επιτέλους στάση για σνάκ και καφέ στο υπέροχο καφέ του χωριού.
Μπουγάτσα και τυρόπιτα ταιριάζουν απόλυτα, και είναι πολύ χρήσιμα γιατί ακολουθούν αρκετά χιλιόμετρα χωρίς δυνατότητα τροφοδοσίας. Και επιτέλους χώμα!!! Στα 500 μέτρα ακριβώς ξεκινάει το χωμάτινο κομμάτι της διαδρομής. Έχουμε 9 χιλιόμετρα ανάβαση μέχρι τα 1450μ υψόμετρο, στο διάσελο ανάμεσα στις κορυφές Τούρλα κα Μαδέρο και ακολουθεί η κατάβαση για Φενεό, περίπου 13χμ.
Εδώ είναι που χρειάζεται και το γκραβελάκι λάστιχο. Οι γκραβελίστες άνετοι, αλλά και 30αράκι γκραβελο-λάστιχο με σαφώς περιορισμένη απορρόφηση κραδασμών αλλά με καλή πρόσφυση και χαμηλές ταχύτητες αποδικνύεται επαρκές. Στάσεις για φωτό απαραίτητες. Η ομορφιά του δάσους, με πλατάνια, έλατα, πευκο-έλατα, βελανιδιές, φτέρες, και όλα τα άλλα μη αναγνωρίσιμα φυτά και δέντρα αποζημιώνουν με το παραπάνω.
Επιτέλους άσφαλτος:) και ομαλή κίνηση, και η λίμνη Δόξα μας περιμένει!! Δεν ξέρω αν την ονόμασαν έτσι επειδή είναι μια πραγματική δόξα της φύσης. Κυριαρχεί η κορυφή Ντουρντουβάνα 1000 κάτι μέτρα πιο ψηλά, πολύ οικία στον ορειβάτη της παρέας που την έχει ανέβει 5 φορές.
Έχω βρει app Γιώργο, δεν γράφω από μνήμης:). Απο εδώ ξεκινάει και η επιστροφή, που κάθε άλλο παρά διεκπεραιωτική είναι καθώς η φύση αλλάζει μεν αλλά η ομορφιά παραμένει. Με μια στάση στον Άγιο Σπυρίδωνα για νερό, το εξωκλήσι πριν τον Φενεό, δύο ήπιες αναβάσεις των 2.5 και 9.5χμ, με το ανθισμένο την άνοιξη σπάρτο, τα πλατάνια, ένα φυτό με κίτρινη ανθοφορία κυρίαρχο σε όλες τις πλαγιές, ξεκορφίζουμε στα 1250μ υψόμετρο, στο ύψος της διασταύρωσης για Καρυά. Απο εκεί αρχίζει μια ατέλειωτη κατηφόρα 22χμ. Μια μικρή ανάσα στη μέση περίπου της κατάβασης, στην Ευρωστίνα, για νερό και χαλάρωση κρίνεται απαραίτητη, και επιτέλους σκάμε στη θάλασσα!. απο τη μια εμείς από την άλλη το κύμα, λίγο μετά το Δερβένι!!! 15 παραθαλάσσια χιλιομετράκια θα μας φέρουν στον τερματισμό. Απαιτητική η διαδρομή αλλά χορταστική και πανέμορφη. Δεν πετάς ούτε ένα χιλιόμετρο.